pewnego niedzielnego przedpołudnia....

Kubuś jest przekochany, całkiem grzeczny i co ważne, daje się wyspać. Dumny tatuś jest niesamowicie pomocny, dajemy radę, uczymy się żyć razem we trójkę i chyba całkiem fajnie nam idzie. Wszystkie "dobre rady doświadczonych mam", strasznie nieprzesanymi nocami, brakiem życia... Nas to nie dotyczy :) Baby bluesa też nie mam, jestem niesamowicie szczęśliwa i oby ten stan trwał jak najdłużej. Aha, mieszczę się spokojnie w moje przedciążowe rurki!!! Brzuszek płaski, brak wiszących fałd, tylko trzeba troszkę popracować nad jędrnością skóry, no ale to dopiero tydzień po porodzie, z dnia na dzień jest coraz lepiej, czuję się wspaniale w mojej skórze :)



A tak wyglądało moje niedzielne przedpołudnie 11 grudnia 2011r. :)

W niedzielę przed 6 rano obudziły mnie delikatne bóle brzucha, ale że bolał mnie już od kilku dni, to olałam i poszłam spać, ale te pobolewanie się nasilało, było nieregularne, ale mimo wszystko poczułam jakiś niepokój wewnętrzny, więc ok. 7 obudziłam męża, że chyba przejedziemy się na IP sprawdzić, czy wszystko jest ok, w końcu zostało kilka dni do terminu, najwyżej mnie zostawią w szpitalu. Poszłam się wykąpać, M. zrobił śniadanie, zjedliśmy w spokoju, ja wciąż się wahałam, czy jechać, czy to może fałszywy alarm.

Ostatecznie ok. 8.30 byliśmy w szpitalu, badanie, USG, wszystko ok, mały nisko, możliwe, że to już dziś zobaczymy jego buźkę. O 10.00 podpięli mnie pod KTG, skurcze są, ale za krótkie, więc zdecydowali, że podłączą mi kroplówkę z oksytocyny, żeby je wzmocnić, ale po 3 kroplach małemu zaczęło spadać tętno i szybko ją odłączyli. Najbardziej mnie denerwował ten wskaźnik mocy skurczów na KTG, jak na niego patrzyłam i widziałam, jak skala rośnie to mnie bardziej bolało, choć bóle kojarzyły mi się po prostu z bolesną miesiączką, pewnie dlatego aż takiego wrażenia na mnie nie robiły. M. cały czas był ze mną, podawał mi wodę i smarował usta ochronną pomadką, bo strasznie mi wysychały.

O 10.15 odeszły mi wody, rozwarcie na 6 cm i wtedy bóle naprawdę zaczły mi dokuczać, o 11.00 miałam już pełne rozwarcie i zaczęły się skurcze parte, które okazały się mniej bolesne niż te skurcze początkowe! Normalnie ulga. Maluszka urodziłam na 3 skurczu o 11.15, ale tak mocno parłam, że zaczęłam mdleć i musieli mi tlen podać, miałam drgawki i drętwiały mi palce u rąk, M. przyciskał mi głowę do klatki, bo ciągle ją odchylałam w tył. Byłam wręcz zaskoczona, że on tak szybko i bezboleśnie wyszedł!
Kubuś dostał 10pkt, 3280g, 57cm.
A trzymali nas w szpitalu aż 5 dni dlatego, że mój synek opił się wód płodowych i przez pierwszą dobę swojego życia nic nie jadł tylko pluł tymi wodami, wszystko zaczęło się stabilizować wieczorem drugiego dnia, dlatego potrzymali nas trochę na obserwacji.

Wg wypisu ze szpitala rodziłam 59 minut: I faza porodu 44 min, II faza 15min.
Życzę wszystkim dziewczynom takich porodów, jaki ja miałam :)

I moje pierwsze Lilou: